بررسی افسانه: آیا پریفرم های بطری پلاستیکی برای محیط زیست مضر هستند؟

پریفرم بطری پلاستیکی چیست و چیست؟

پریفرم بطری یک "لوله آزمایش" PET قالب گیری شده است که بعداً دوباره گرم می شود و در یک بطری دمیده می شود. از نظر زیست محیطی، یک پریفرم کلاس جداگانه ای از پلاستیک با رفتار پایان عمر متفاوت نیست. تبدیل به بطری می شود بنابراین سوال کمتر این است که "آیا پریفرم ها مضر هستند؟" و بیشتر "این بسته PET به چه مقدار مواد و انرژی نیاز دارد و آیا می توان آن را جمع آوری و بازیافت کرد؟"

اسطوره از کجا می آید

پریفرم ها اغلب در زمینه های تهیه یا تولید مورد بحث قرار می گیرند، بنابراین مردم آنها را به عنوان یک محصول مجزا می بینند. این دید می تواند باعث شود که پریفرم ها مانند "پلاستیک اضافی" به نظر برسند، حتی اگر آنها به سادگی مرحله تولید قبل از وجود بطری باشند.

آنچه که داده ها می گویند: تأثیرات ناشی از رزین، وزن و پایان عمر است

برای یک بطری آب معمولی 500 میلی‌لیتری PET، تخمین‌های منتشر شده چرخه زندگی معمولاً در اطراف است 0.034-0.046 کیلوگرم CO2-eq در هر بطری (محدوده های سبک گهواره به دروازه بر اساس فرضیات، جرم بطری و ترکیب انرژی متفاوت است). این به یک حقیقت عملی اشاره می کند: طراحی ساده و انتخاب منبع (بطری های سبک تر، محتوای بازیافتی بیشتر، سازگاری با بازیافت تمیزتر) اغلب مهمتر از این است که به بطری یا پریفرم نگاه کنید.

نرخ بازیافت اهرمی بزرگتر از آن چیزی است که بیشتر مردم فکر می کنند

اگر بطری‌ها جمع‌آوری نشوند، بهترین انتخاب مواد نمی‌تواند سودی را به همراه داشته باشد. اخیراً در ایالات متحده، نرخ بازیافت/جمع آوری بطری های PET در حدود 30 درصد پایین گزارش شده است (به عنوان مثال، یک رقم اخیر 30.2٪ برای سال 2024، پس از یک نتیجه بالاتر در سال 2023). در سطح جهانی، تجزیه و تحلیل‌های متعدد هنوز نشان می‌دهد که تنها بخش کوچکی از پلاستیک‌ها به عنوان مواد بازیافتی مجدداً وارد اقتصاد می‌شوند (اغلب بسته به تعاریف و مجموعه داده‌ها از تک رقمی تا نوجوانان پایین ذکر می‌شوند).

زمانی که پریفرم ها می توانند آسیب را در عمل افزایش دهند

در حالی که پریفرم ها ذاتا بدتر از بطری ها نیستند، انتخاب های خاصی که در مرحله طراحی پریفرم/بطری انجام می شود می تواند بازیافت پذیری را کاهش دهد و تاثیرات دنیای واقعی را افزایش دهد.

• استفاده از PET تیره یا مات که طبقه بندی آن در جریان های بازیافت با ارزش سخت تر است.
• آستین های جمع شونده تمام بدن یا چسب های برچسب مشکل دار که در شستشو و کیفیت پوسته پوسته شدن اختلال ایجاد می کنند.
• بسته‌ها/ اجزای ناسازگار که آلودگی را افزایش می‌دهند (به عنوان مثال، طرح‌هایی که جداسازی و مرتب‌سازی را کمتر قابل اعتماد می‌کنند).
• مهندسی بیش از حد: اضافه کردن گرم "برای حاشیه ایمنی" که برای عملکرد مورد نیاز نیست.

یک قانون عملی

اگر انتخاب‌های پیش‌فرم شما مرتب‌سازی، شستشو یا ساخت مجدد بطری نهایی را سخت‌تر می‌کند، احتمالاً آسیب‌های محیطی را افزایش می‌دهید - حتی اگر رزین همچنان "PET" باشد.

راه های مشخص برای کاهش ردپای پریفرم ها و بطری های PET

انتخاب‌هایی طراحی کنید که معمولاً به قابلیت بازیافت کمک می‌کنند

• PET شفاف/طبیعی را ترجیح دهید و از رنگدانه هایی که مرتب شدن را کاهش می دهند اجتناب کنید.
• از برچسب هایی استفاده کنید که به راحتی جدا می شوند و با فرآیندهای شستشوی بازیافت استاندارد سازگاری دارند.
• پیچیدگی چند متریال را به حداقل برسانید (اجازه ها را ساده نگه دارید و به طور گسترده توسط تجهیزات MRF شناسایی کنید).
• سبک وزن به طور مسئولانه: گرم را بدون افزایش شکستگی کاهش دهید (از بین رفتن محصول اغلب ردپای خاص خود را دارد).

انتخاب های منبع با تاثیر قابل اندازه گیری

1. در صورت امکان و مطابقت، محتوای rPET را افزایش دهید. این می تواند وابستگی به PET باکره مبتنی بر فسیل را کاهش دهد.
2. برای عملیات قالب گیری تزریقی و دمیدن، داده های ترکیب انرژی و بازده فرآیند را از تامین کنندگان بخواهید.
3. تامین منطقه ای را در اولویت قرار دهید تا فاصله بار را در زمانی که همه چیز برابر است کاهش دهید.
4. از مجموعه بالاتر پشتیبانی کنید: سیستم های بازگشت سپرده، قراردادهای محتوای بازیافتی، و بودجه برای مرتب سازی ارتقاها.

نحوه تشخیص ادعاهای گمراه کننده در مورد "پریفرم های مضر"

یک ادعا اغلب ناقص است اگر بر وجود پریفرم تمرکز کند تا سیستم اطراف آن. از این چک لیست سریع برای ارزیابی اظهارات (از جمله ادعاهای بازاریابی و پست های اجتماعی) استفاده کنید.

• آیا تمایز قائل می شود تولید مواد (بکر در مقابل بازیافت شده) و فرم محصول (پریفرم در مقابل بطری)؟
• آیا یک نرخ جمع آوری/بازیافت یا زمینه نشتی ارائه می دهد، یا فرض می کند همه چیز تبدیل به زباله می شود؟
• آیا جایگزین های مشخصی وجود دارد که در شرایط مساوی (حجم یکسان، محافظت از محصول یکسان، تدارکات یکسان)، به جای ادعای مبهم «شیشه همیشه بهتر است» مقایسه شوند؟
• آیا راه حل پیشنهادی قابل اجرا است (طراحی برای بازیافت، rPET، سرمایه گذاری مجموعه)، یا صرفاً محکومیتی است؟

خط پایین: سوال مهم از نظر زیست محیطی این نیست که آیا پریفرم ها وجود دارند یا خیر، بلکه این است که آیا بسته PET سبک وزن است، با ورودی های کم تاثیر ساخته شده است و به جای تبدیل شدن به زباله برای بازیافت ذخیره می شود.